Profiel van PoOkPiCk๑ஐ•´¯`• PoOkPiCk •´¯`•ஐ...Foto'sWeblogLijstenMeer Extra Help

Weblog


    20 november

    Sad Day

    ใกล้จาลอยกระทงเข้าปายทุกที ปีเน้มะรุจาปายหนาย
    ลอยกระทงปีเน้คงเปนปีที่แย่ที่สุดในชีวิต แย่ได้อีก เส้าได้อีก เหอๆ
    อิคุนลี่โทมาชวนปายนั่งเล่นกาน ก้กะว่าจาปายกะมาน
    แดกเหล้าให้มานรุแร้วรุรอดปาย หนายๆ ก้หนายๆ แระ
    เอาให้มานลืมทุกอย่างให้หมด
    ให้แบบตื่นขึ้นมาวันใหม่ กุมีแต่ความสดในให้กับชีวิต
    เปนอิปุกคนเดิม ที่มีแต่เสียงเฮฮา บ้าบอ รั่วปายวันๆ
    แร้วกุจากลับมาเปนคนนั้น ในอีกมะนาน เหอๆ
    - - - - - - coming soon - - - - - -
    16 november

    รักแค่ไหน…สุดท้ายก็ทิ้งกัน

    ความรู้สึก . . . ของคนที่หมดใจ
    จะพูดยังไง . . . ก็ช้ำทั้งนั้น
    แม้พูดว่า . . . ยังรักยังผูกพัน
    แต่สุดท้าย . . . ก็ทิ้งกันจากไป
     
    ความรัก . . . คือ อาวุธชนิดหนึ่ง
    ที่เราหยิบมันมาเเล้วค่อย ๆ กรีดใจของตัวเอง อย่างช้าๆ
    สุดท้าย . . .ก็มีแต่เราเท่านั้นที่จะเจ็บปวด แค่เพียงลำพังอย่างโดดเดี่ยว
    ความคิดถึง . . . ได้พาให้ฉันสัมผัสกับความเปลี่ยวเหงา
    ได้นำพาฉัน ก้าวเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า และโดดเดี่ยว
    ความคิดถึง เศร้า . . . แต่หวาน งดงาม . . . แต่ทุกข์
    และเมื่อฉันได้คิดถึงเธอ ขอให้ความคิดถึงของฉัน จงเดินทางไปให้ถึงเธอ
    ให้เธอได้รับรู้ถึง ความเศร้าที่แสนหวาน  . . . ความงดงามที่เจือรอยทุกข์
    และเมื่อนั้น  . . .  เธออาจจะมองเห็นฉันได้แย้มยิ้ม อยู่ในหยาดน้ำตา ก็เป็นได้
    ..........................................................
     
    ถ้าเทอหมดใจ ทำให้เทอยังไงก้คงไร้ค่า
    ยิ่งไขว่คว้ายิ่งเท่ากับสร้างปันหาให้ไกลออกปายทุกที
    ให้ตัดใจจากเทอก้ทำมะไหว จึงต้องกลายเปนอย่างนี้
     
    แ ล ะ ฉั น ก้ รุ ตั ว ดี ว่ า ใ น วั น นี้ เ ป น เ พี ย ง ค น ม ะ มี ค่ า . . .
     
     
    15 november

    แย่อ่ะ

    วันนี้เปนวันที่ 3 แล้วสินะ ที่อยู่คนเดวมะมีคราย
    รุสึกเหงาเหมือนกันเนอะ เหมือนอะไรมานหายปาย
    ช่วงนี้เปนช่วงที่รุสึกแย่มาก ร้องไห้ทุกวัน
    ปันยาอ่อนสิ้นดี คิดมากทำไมก้มะรุ
    แต่ต่อจากวันนี้ไป เค้าจะพยายามลืมมันให้หมด
     จะมะอ่อนแอ มะเสียใจอีก
    จะพยายามทำให้มันเปนความทรงจำ
    จะจำแต่สิ่งดีๆ ที่ผ่านมา รวมทั้งตัว คนพิเสดของเค้า
    - - - โชคดีนะกวน - - -
     
     
     
    13 november

    ตาสว่าง...

    หมดแล้วความไว้ใจเชื่อใจที่เคยมีให้ตลอดมา
     
    บอกได้คำเดวว่าเสียใจมาก
     
    เพิ่งได้รุว่าความรางวัลของความไว้ใจเชื่อใจกาน
     
    มันคือการหักหลังกัน
     
    ขอบคุนที่ทำให้ตาสว่าง แระรับรุความจิงซักที
     
    จบซะทีโลกแห่งความฝัน ปล่อยให้มันเปนฝันที่เลือนลางต่อปาย
     
    ตื่นแระกลับมาสู่โลกแห่งความจริงได้แล้ว
     
    "มะมีครายรักเรา ได้เท่ากับเรารักตัวเองหรอก" จำไว้